How to learn to love books?

Ik denk dat het kan: Andere mensen van boeken leren houden. Als je dan nog eens zo’n bofkont ben als ik, leerkracht Nederlands in een middelbare school, dan is het zelfs een levenswerk om het ontstaan van dit wonder te leiden en te begeleiden.

Laat het zomervuur nog maar even branden. Ik zet alvast de literatuuraanpak voor mijn leerlingen voor volgend schooljaar in de steigers.

IMG_9285

Mijn aanpak: Lees verder

Advertenties

Een ander verjaardagsfeestje in Brugge

Zeven wordt ze, Sara, mijn oudste dochter. De tweede in ons rijtje van 5.

IMG_8133

Of het ook ‘ns anders mocht, vroeg ze vorig jaar. Een klein feestje voor haar verjaardag. Maar dan wel eentje van een dagje lang. Op de fiets naar Brugge langs de vaart en daarna een bagel bij LiOLait, een pastadoosje voor de lunch en daarnaast gewoon wat rondkuieren in de stad.

Lees verder

Over multiculturalisme en invulboeken

Jezusmina, over invulboeken in het onderwijs is al flink wat inkt gevloeid.

Laten we het hier op houden dat de geslaagde sketch van mijn leerlingen op hun voorbije 100 dagen met een evocatie van mevrouw Mermuys die gepakt en gezakt – met volle rugzak, met laptop en met een draagtas vol extra materiaal – de klas binnenhopt, even knoeit met de beamer en daarna extra blaadjes uitdeelt die bij het werkboek horen, mijn haat-liefde-verhouding met het ‘invulboek’ zeer mooi illustreert.

 

Ochtendrush bij familie Kathy Mermuys, mama van 5 kinderen. Repo

Aan een rugzakje heb ik niet genoeg.

Lees verder

Berlin, it was good to be with you again

Ik bracht een weekend in Berlijn door met mijn dochter van 6, mijn schoonzus en een nichtje van 6.

Logeren deden we in het ongecompliceerde The Cat’s Pajama’s hostel  in Neuköln. Ontbijten kon er voor 5,5 euro per persoon. Onze 2 meireizende zesjarigen moesten niet betalen.

Het hostel is centraal gelegen, met een U-Bahn om de hoek. De omgeving zelf is niet meteen schilderachtig te noemen. Er zijn flink wat leegstaande panden in de buurt.

 

Enkele impressies

Waauw:

  • Op wandelafstand was er het jüdisches Museum . Imposant voor groot en klein. Wij bleven er maar een uurtje omdat we een alternatieve tour hadden geboekt en dat was jammer.
  •  Voor even, want die  Alternative Tour was echt een aanrader van jewelste.

Cameron, een   uitgeweken Schot, die al  7 jaar in Berlijn woont, amper Duits spreekt, maar voor de rest compleet doordrongen is van Berlijn, nam ons 4 uur lang op sleeptouw doorheen Prenzlauer Berg, Mitte en Friedrichshain.

Zelfs de meisjes die amper Engels verstaan raakten geen moment verveeld.

 

  •  Cafe am neuem See: Het is even zoeken naar deze Biergarten in de buurt van de Zoo. Bovendien denk je bij de 1e aanblik dat je verkeerd zit. Wat een vervallen barakje lijkt, is een stemmig café met een brandend haardvuur  waar bedienend personeel in stijlvol zwart allerlei lekkers ronddraagt.

ok:

  • Pasta in Vapiano: Lekker, maar het duurt ellenlang voor je bediend wordt.
  • Zoo Berlin: om de zoo te bezoeken moet je nu niet meteen naar Berlijn gaan. De dieren lijken er bovendien vrij klein behuisd en het aquarium was ‘überschwemmt von Leuten’. Niet geheel onlogisch op een zondagnamiddag.

ganz original:

  • Do you read me: Heb je een uurtje of 2 om in tijdschriften van over de hele wereld te neuzen? En heb je een rustig kindje bij je dat het ok vindt om even op een stoeltje te zitten? Laat je gaan zou ik zeggen. Ik ben ondertussen helemaal weg van Transform, een magazine met diepgravende stukken rond een bepaald thema. Het meest recente nummer spit de vraag uit waarom mensen al dan niet voor kinderen kiezen. Ik weet alvast dat ik met mijn Sara de wereld zou rondreizen.

Clärchens Ballhaus: Voor de haute cuisine moet je hier niet zijn. Bovendien leek de ober ons met een vreemde mengeling van frisse tegenzin en nieuwsgierigheid te bedienen. Hij was wel zo attent om te zeggen dat de meisjes aan 1 pizza met z’n tweeën ook wel genoeg zouden hebben. Maar, wat een plek. Een echte balzaal.

Ondertussen herenigd met de rest van het gezin in ons stemmige huis diep in West-Vlaanderen.

Berlin, ich komme zurück!

 

Yes, we scrum!

Vrolijk bijleren met scrum

Uitgetest en goedgekeurd tijdens de lessen Nederlands met het 5e jaar Jeugdzorg en zorg voor personen met een beperking in Atheneum Jan Fevijn: ‘scrum leren’.

Wat heb je nodig?

  • Een leuke foto van elke leerling. Even piepen op facebook en Instagram en de klus is in 10 minuten geklaard. (Mevrouw, hoe kom jij aan die foto’s?)IMG_1173
  • Behangerstape en punaises om het boeltje bijeen te houden.
  • Een zeer uitgebreide lesvoorbereiding en een fijn lesonderwerp. Ik koos voor taalverandering met focus op de verengelsing van het Nederlands. (Loopt allemaal nog zo’n vaart niet volgens dit recente artikel uit De Standaard.)
  • Voldoende variatie in werkvormen (invuloefeningen in het werkboek, een krantenartikel waarvan je de titel mondeling voor de camera moet toelichten, een Socrative-quiz die je via je smartphone mag maken, een luisteroefening, …)
  • Een sympathieke leerlinge met verstand van fotograferen die even enkele leuke beelden van het lesgebeuren voor je wil nemen. (Dankjewel, Amber)

Lees verder